Κεντροδεξιοαριστερά σενάρια

Το παρόν δημοσιεύτηκε 14/11/11 στην εφημερίδα Νέα Κρήτη

Εδώ και λίγα χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό στους πραγματικούς κυβερνώντες τη χώρα ότι το παλιό διπολικό σύστημα (ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ., που διαδέχτηκε την Ένωση Κέντρου-ΕΡΕ, που διαδέχτηκε το Κόμμα Φιλελευθέρων-Λαϊκό κόμμα) έχει πάψει να "τραβάει". Οι νέες συνθήκες που διαμορφώνονται μέσα στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, ο οποίος απαιτεί επάνοδο στο λεσέ φερ και κινεζοποίηση και των εργαζομένων της Δύσης, ώστε να συνεχιστεί απτόητος ο περαιτέρω πλουτισμός των πλουσίων ολίγων σε βάρος των πτωχών πολλών, έχουν καταδείξει την απλή αλήθεια, ότι τα δύο κόμματα εξουσίας της Ελλάδας δεν έχουν την παραμικρή ιδεολογική διαφορά. Τουλάχιστον όχι στο μοναδικό πεδίο που μετρά: στην οικονομία.
Στα υπόλοιπα υπάρχουν επιμέρους μικροδιαφορές, που ουσιαστικά καμία διαφοροποίηση δε φέρνουν στην ακολουθούμενη πολιτική, αλλά απλώς αποτελούν το "αλατοπίπερο" και τον κράχτη για τους αφελείς (δήθεν πονηρεμένους) Έλληνες ψηφοφόρους.
Καθώς λοιπόν και στην Ελλάδα (όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη) η σοσιαλδημοκρατία αποτέλεσε το δούρειο ίππο για να επιβληθούν οι αντιλαϊκές πολιτικές που οδηγούν στη μοιραία κινεζοποίηση, έχει καταστεί εμφανές ότι δεν υπάρχουν πλέον ορατές διαφορές μεταξύ της "κεντροδεξιάς" και της "κεντροαριστεράς", επαναλαμβάνω, τουλάχιστον στο οικονομικό πεδίο. Που είναι, τελικά, το μόνο που έχει σημασία στην εποχή που ζούμε.
Με αυτό το δεδομένο, αναζητείται (και συζητείται) εδώ και 2-3 χρόνια μια "σύντηξη" των "εκσυγχρονιστικών" (δηλαδή νεοφιλελεύθερων) στοιχείων και από τις δύο παρατάξεις, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Πρωτοβουλίες υπήρξαν πολλές, οι πρώτες επαφές είχαν γίνει ήδη από την εποχή Σημίτη, ωστόσο τα σχετικά σενάρια βρίσκονται σε πλήρη έξαρση ήδη πριν από τις εκλογές του 2009 και σήμερα... βλέπουμε την πρώτη πρακτική εφαρμογή τους.
Αποτελεί μια καινοτομία για το πολιτικό μας σύστημα, αφού είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας που συνεργάζονται με τον τρόπο αυτό οι δύο βασικοί νομείς της εξουσίας. Και βεβαίως και προανάκρουσμα για το μέλλον. Οι Ευρωπαίοι ταγοί μας θεωρούν ότι με ένα τέτοιο σχήμα μπορούμε να πορευτούμε για κάποια χρόνια, με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις από τον κόσμο, στα μέτρα σκληρής λιτότητας που θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται έως ότου επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα (οι μισθοί Ελλάδας να προσεγγίσουν σε τιμές πραγματικής αγοραστικής δύναμης αυτούς της... Κίνας - και βεβαίως δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα το σκηνικό αυτό, τα ίδια γίνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη, απλώς με πολύ πιο αργούς ρυθμούς, εδώ ...βρήκαν την πρόθυμη πολιτική ηγεσία και πήγαν με ρυθμούς turbo).
Ανεξαρτήτως του πότε θα γίνουν εκλογές, η επιθυμία της Ευρώπης είναι είτε να μην εξασφαλιστεί αυτοδυναμία για το πρώτο κόμμα (που κατά τα φαινόμενα θα είναι η Νέα Δημοκρατία) είτε αυτή η αυτοδυναμία να είναι τόσο εύθραυστη, που για να σταθεί στην εξουσία να χρειαστεί να συνεργαστεί με άλλα κόμματα. Και με δεδομένο ότι τυχόν συνεργασία λ.χ. με το ΛΑΟΣ ή και (απίθανη περίπτωση, αλλά την αναφέρουμε) το ΔΗ.ΣΥ. θα είναι θνησιγενής, αφού τα κόμματα αυτά δεν έχουν ιδιαίτερα ερείσματα στην κοινωνία και δεν ελέγχουν "κόσμο", αυτό που επιθυμούν οι Ευρωπαίοι αλλά και το ελληνικό κεφάλαιο είναι μια συγκυβέρνηση είτε Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ είτε "στοιχείων" από τα δύο αυτά κόμματα.
Το ποιος θα είναι ο επικεφαλής ενός τέτοιου σχήματος ελάχιστη έως καμία σημασία έχει. Το "πείραμα Παπαδήμου" μπορεί να αποδειχτεί επιτυχημένο, μπορεί και όχι, δεν έχει - επαναλαμβάνω - σημασία. Αυτό που όντως έχει σημασία είναι να γίνει κοινός τόπος ότι "μαζί μπορούμε καλύτερα" και ότι αποτελεί ίσως το τελευταίο χαρτί της "παλιάς πολιτικής τάξης" για να παραμείνει στα πράγματα. Και παράλληλα να βάλουν φραγμό στην αναμενόμενη αύξηση των ποσοστών της Αριστεράς, που, παρότι αδυνατεί να σχηματίσει ενιαίο μέτωπο (το μόνο που πραγματικά θα ήταν "επικίνδυνο" για το σύστημα), θα πάρει ένα μέρος της δυσαρέσκειας του κόσμου.
Οι εκλογές είναι κοντά - είτε γίνουν το Φεβρουάριο είτε 1-2 μήνες πιο μετά - και θα φανεί μέχρι ποιο βαθμό έχουν προχωρήσει οι προσπάθειες των "πρόθυμων" για να δημιουργήσουν πρόσφορο έδαφος συνεργασίας.