Oι Γερμανοί (δεν) είναι (και τόσο) φίλοι μας

Το παρόν δημοσιεύτηκε στις 17/11/11 στην εφημερίδα Νέα Κρήτη


Άκουσα, δίχως να μπορώ να καταπνίξω μια ανατριχίλα, την κάντσλεριν Μέρκελ να μιλά περί πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Όχι, δεν τη φαντάστηκα με μουστακάκι α λα Αδόλφο, αλλά... οι εικόνες που έρχονταν στο μυαλό μου δεν απείχαν πολύ απ' αυτό. Μόνο που... στα κράνη των Γερμανών φαντάρων που προήλαυναν με το βήμα της χήνας στην Αθήνα του σήμερα δε βρίσκεται ο γερμανικός αετός ή η ναζιστική σβάστικα, αλλά το λογότυπο της Siemens από τη μια και το σήμα της Deutsche Telekom από την άλλη.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ ουσιώδες: Η πραγματική πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης θα μπορούσε να είναι ένα "καλό" έως και "πολύ καλό" πράγμα. Ακόμη και "εξαιρετικό". Αλλά... εδώ υπεισέρχονται διάφορα "αλλά" που χαλάνε τη σούπα. Ας δούμε μερικά:
- ΑΛΛΑ αυτή η ενοποίηση θα έπρεπε να γίνει με όρους ισονομίας και ισοπολιτείας και όχι με "κυρίαρχους" και "κυριαρχούμενους". Διότι άμα είναι να κάνουμε ενοποίηση για να δώσουμε την ικανοποίηση στους Γερμαναράδες ότι κατάφεραν με τα λεφτά αυτό που ο Χίτλερ απέτυχε να κάνει με τα όπλα, ζήτω που καήκαμε... Όχι, φίλοι του CDU/CSU, πολιτική ενοποίηση δε σημαίνει "αποκτούμε τζάμπα 200 εκατομμύρια μισθωτούς σκλάβους για να παράγουν φθηνά τα προϊόντα μας και να γίνονται πλουσιότεροι οι Γερμανοί κεφαλαιοκράτες".
- ΑΛΛΑ στο ίδιο αυτό πλαίσιο υποτίθεται ότι οι πλούσιες περιοχές μιας χώρας βοηθούν τις φτωχές. Στην Ευρώπη οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Έλεος, δηλαδή!
- ΑΛΛΑ αυτή η ενοποίηση θα πρέπει να γίνει με όρους ενιαίου κράτους, όχι με όρους χαλαρής ομοσπονδίας, όπου το κάθε μέρος όχι μόνο δεν αφήνεται να... πάει κατά διαόλου, αλλά υπάρχει ενεργή στήριξη και προσπάθεια εξισορρόπησης των διαφόρων μερών ώστε να υπάρχει μια συνολική παρόμοια εικόνα σε επίπεδο λ.χ. ποιότητας ζωής, αμοιβών κ.λπ. Δηλαδή, όταν μιλάμε για ευρωπαϊκή ενοποίηση στη μια φράση και με την επόμενη ζητάμε από τους Έλληνες να δουλεύουν για 400 ευρώ το μήνα, ενώ οι Γερμανοί δουλεύουν για 2.500 ευρώ το μήνα, μάλλον κοροϊδεύουμε. Και προσοχή: Το να κάνεις και τους Γερμανούς να δουλεύουν για 400 ευρώ το μήνα μάλλον δε λύνει το πρόβλημα...
- ΑΛΛΑ η ενοποίηση με τους όρους που γίνεται σήμερα έχει έναν και μοναδικό ωφελημένο: Τις τράπεζες και τις μεγάλες εταιρείες της δυτικής Ευρώπης. Κανένα, μα κανέναν άλλο. Οπότε τι να την κάνουμε αυτήν την ενοποίηση; Να εγκαταλείψουμε τις ιδιαιτερότητές μας, τον τρόπο ζωής μας, αυτό που μας κάνει αυτούς που είμαστε σήμερα, για να γίνουμε ακόμη περισσότερο σκλάβοι των τραπεζών, των εργολάβων και των corporations; Γιατί;
- ΑΛΛΑ δε νοείται πολιτική ενοποίηση και την ίδια ώρα να ετοιμάζεις ...μηχανισμούς αποπομπής των "απείθαρχων" και κείνων που "δεν υπακούν" στα κελεύσματα της μελλοντικά ενιαίας - υποτίθεται - εξουσίας. Δηλαδή, τι καλαμπούρι είναι αυτό; Ετοιμάζεις μια εθελοντική πολιτική ένωση των χωρών της Ευρώπης και ταυτόχρονα στήνεις μηχανισμό... βούρδουλα για να... τιμωρούνται τα κακά παιδιά; Και να τα διώχνεις κιόλας άμα δεν κινεζοποιούν τους πολίτες τους για χάρη των γερμανικών πολυεθνικών; Τι διάτανο κράτος είναι αυτό, που... αυτοκολοβώνεται για να δείξουν οι ισχυροί ότι είναι τσαμπουκάδες και ότι δε μασούν;
Όλα αυτά τα "αλλά" δείχνουν ότι αυτό το κακόγουστο ανέκδοτο που προωθούν σήμερα οι δεξιοί της Γερμανίας (κυρίως) και της Γαλλίας (δευτερευόντως) δεν είναι πολιτική ένωση. Όσο και να ξετεντώσουμε τον όρο, όσο και να τον κάνουμε λάστιχο, όχι, δεν έχει καμία σχέση αυτό το μαγαζάκι με ένα αφεντικό και πολλές δουλάρες, με αυτό που λέμε "πολιτική ένωση".
Ευχής έργο θα ήταν ο γερμανικός λαός να στείλει τη Μέρκελ και το CDU στο σπίτι τους. Όμως, αφενός οι γερμανικές εκλογές αργούν ακόμη και αφετέρου το πρόβλημα είναι ότι οι ιδεολογικοί επίγονοι του Χίτλερ θα ξανάρθουν αργά ή γρήγορα στην εξουσία και πιθανόν, όταν θα ξανάρθουν, να βρουν δρομολογημένη κάποια διαδικασία πραγματικής πολιτικής ενοποίησης. Και τότε θα έχουμε... απίστευτα σκηνικά.
Τελικώς, ο μεγάλος κίνδυνος για την Ευρώπη είναι οι Γερμανοί. Οι ίδιοι που είναι και ο ουσιώδης συγκολλητικός ιστός αυτής της Ευρώπης. Οξύμωρο δεν είναι;